Mahdi

دو قطعه اول آلبوم «دلشدگان» شجریان، «تاروپود» و« گلچهره» منو دیوانه می کنن…

پی نوشت: همین الان دارم گوششون می دم.

این کاریست که جدیدا از یک دوست یاد گرفته ام، ولچرخی در بین صفحات کتابی که قبلا خوانده شده

و آنگاه ندایی بس مهر آمیز که نه نرینه می نمود و نه مادینه، آوایی نه بلند، نی کوتاه، از فراز تپه ها خطابش کرد: «نه رای من، بل آنچه رای توست خواهد شد، کانچه تو می خواهی خواهانمت. راه خویش گیر دنبال و شادمان بر خاک بزی.»

[اوهام، ریچارد باخ]

یکی از بزرگترین اشتباه‌هایی که در این مدت چهار سال زندگی دور از وطن انجام داده‌ام از دست دادن ارتباط با دوستان قدیمی‌ام بوده و عدم تلاش برای ایجاد ارتباط‌های جدید. اصولا برای من که موجودی جماعت گریز هستم (به جان خودم الان خیلی بهتر شده ام!) ارتباط با اشخاص و گروه‌ها برایم بسیار دشوار بوده و همیشه از آن گریزان بوده‌ام. با از دست دادن ارتباط‌های قدیم و عدم ایجاد روابط جدید جایگزین عملا خودم را از بسیاری از مباحث، ایده‌ها و راه‌کارها محروم کرده‌ام.

انتخابات امسال ریاست جمهوری در ایران و وقایع پس از آن تلنگری بود برای درک این موضوع که انجام هر گونه عملی یا پیاده‌سازی و اجرایی کردن هر ایده‌ای احتیاج به شبکه‌ای از آدم‌های هم فکر (نه لزوما هم رشته یا همکار) دارد. ایجاد چنین شبکه‌ای کاری نیست که بتوان یک شبه به ثمر رساند. احتیاج به صرف وقت و انرژی زیادی دارد.

این موضوع که چکار می شود کرد و چه ایده‌هایی وجود دارد که هسته‌های همکاری بین ایرانیان، چه داخل و چه خارج از کشور شکل بگیرد بحث بسیار جالب و ضروری است. با این حال این بحث باشد برای بعد (شاید پستی دیگر).

در واقع هدفم از نوشتن این پست معرفی «شبکه انتشار دانش» بود. چند وقت قبل کاملا به طور اتفاقی به وبسایتی بر خوردم که جمعی از دوستان ایرانی راه انداخته‌اند و هدفش افزایش همکاری بین محققین و دانشگاهیان مقیم ایران و خارج از ایران است. از جمله فعالیت‌های این گروه هماهنگی و برگزاری سخنرانی و سمینارهای تحقیقاتی برای اساتید و دانشجویانی مقیم خارجی است که قصد مسافرت به ایران را دارند.

متن زیر ایملی است که IRSA از جانب «شبکه انتشار دانش» به اساتید و دانشجویان ایرانی دانشگاه EPFL ارسال کرده است.

هر سال تعداد زیادی از استادان، دانشجویان و متخصصان ایرانی ساکن خارج از کشور برای دیدار خانواده و آشنایانشان به ایران سفر می‌کنند. بسیاری از این افراد علاقه‌مند به ارتباط با دانشگاه‌های داخل کشور هستند، ولی به علل مختلف از جمله نبود بستر مناسب جهت هماهنگی‌های لازم در مرکز علمی مقصد، فرصت و شرایط آن را پیدا نمی‌کنند. با در نظر گرفتن این مساله و با هدف تقویت ارتباط علمی میان متخصصان، محققان و دانشجویان ایرانی داخل و خارج از ایران، گروهی از محققان ایرانی در دی ماه سال ۱۳۸۲ یک سازمانی غیرانتفاعی با عنوان «شبکه‌ی انتشار دانش»، “Knowledge Diffusion Network” تاسیس کردند.

هدف این گروه برگزاری بازدید، سخنرانی و کارگاه‌های آموزشی برای استادان و دانشجویان و متخصصانی است که به ایران سفر می‌کنند. گروه ما تاکنون بیش از ۱۵۰ سخنرانی علمی در رشته‌های گوناگون و دانشگاه‌های مختلف مانند دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه صنعتی اصفهان و دانشگاه فردوسی مشهد برگزار کرده‌ است. حدود ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ شرکت کننده در این سمینارهای علمی شرکت کرده اند و از دستاوردهای جدید همکاران خود در خارج از ایران اطلاع پیدا کرده اند. متقابلاً سخنرانان نیز فرصت می‌یابند با استادان و دانشجویان در ایران دیدار کنند و از زمینه‌های تحقیقاتی آن‌ها مطلع گردند. برای اطلاع از سخنرانی‌های برگزار شده می‌توانید به این آدرس مراجعه کنید.

بسیاری از شما ممکن است که قصد سفر به ایران را در آینده‌ای نزدیک داشته باشید. درصورتی که شما دانشجوی تحصیلات تکمیلی، محقق، استاد دانشگاه و یا متخصص هستید و مایلید که از دانشگاه‌های ایران بازدید کرده و خود نیز به ارایه‌ی سخنرانی بپردازید، لطفا فرم موجود در این آدرس را پر کنید تا در اسرع وقت با شما تماس گرفته شود.

مایه خوشوقتی ما خواهد بود تا فرصتی را در اختیار هموطنان عزیز داخل و خارج بگذاریم تا با پیشرفتهای علمی یکدیگر آشنا شده و باب همکاری بگشایند.

با احترام
شبکه‌ی انتشار دانش

دیشب مادرم به من زنگ زد وچه به موقع زنگ زد و با این کارش واقعا منو خوشحال کرد. خواستم بگم خیلی مخلصیم!

بعضی وقت ها در زندگی شرایطی پیش می آد که آدم مجبور می شه آستین های پیرهن و پاچه های شلوارش رو بالا بزنه و بره وسط کثافت! یه موقعیتی شبیه اینکه چاه دستشویی در یک روز تعطیل بگیره!!!

پی نوشت: لزوما از این کار بدم نمی آد!!!!!

It is another fall; “a second spring when every leaf is a flower”. Last year it was the first time I saw this season differently and more thoroughly with the help of my camera. For the first time I noticed the rich colors and the beautiful harmony between the light, the colors and the scenery. It was then that I understand better how marvellous the nature is.

My camera has helped me to comprehend and perceive the nature much deeper than before and I am very happy that it has become part of my life.

Unfortunately, this semester I am much busier and I haven’t had much chances to go around and take photos. I do really miss photography.

اینو باید قبول کرد که وسط همهمه و شلوغی زندگی وجود پدیده ای مثل مرگ دیگه قوزبالاقوزه! یا شاید هم وسط وجود پدیده ای مثل مرگ همهمه و شلوغی زندگی؟!!!

«نوشداروی طرح ژنریک» نام مجموعه شعری است از شادروان «سید حسن حسینی» که توسط انتشارات سوره منتشر شده است.

با اینکه اشعار این مجموعه بسیار کوتاهند ولی بسیار گزنده و تاثیرگذار هستند. من اینجا دسترسی به اصل کتاب ندارم ولی تعدادی از اشعار این مجموعه را می توان با جستجو در اینترنت یافت.

جابجایی
نانوایی ز قضا شاعر شد
شاعری را غم نان
کاسب کرد

اثبات وجود ازلی
جمع درباره اثبات وجود ازلی گپ می زد
ژنده پوشی طلب برهان کرد
شاعری شعری گفت
عاشقی آه کشید
عارفی هوهو کرد
تاجری دسته چکش را رو کرد

مراعات النظير
تاجري دسته گلي پرپر ديد
ياد پروانه ي كسبش افتاد!

جستجو
شاعري شوريده
از خودش بر مي گشت
كاغذي در كف داشت
پي يك شاعر ديگر مي گشت

فاتحه
شاعري روي زمين
سيب سرخي را ديد
زير لب فاتحه اي خواند و گذشت!

کرامات
عارفی وارونه حس می کرد
و کرامات غریبی هم داشت
مثلا طشت طلا را
لگن مس می کرد

سلاحِ خود کار
شاعری بارِ امانت نتوانست کشيد
تکيه بر بالشی از عرفان داد
تاجری اهلِ سلوک
با سلاحِ خودکار
پای منقل جان داد!

سلوک
شاعری رهرو بود
جهت قبله نما را می دید
منکران طعنه ی تکفیر زدند
«از چه رو سیر مقامات نکرد!»

دیدن
شاعری در وسط کوچه ی دل
عشق را
گیج و هراسان می دید
آن طرف تر اما
تاجری – حبه ی قندی در دست -
از هجوم پشه ها
سان می دید!

عید همگی مبارک باشه!

فکر کنم این باحال ترین عید فطری بود که تا به حال تجربه کرده بودم. صبحانه، ناهار و شام رو در سه جای مختلف مهمون بودم!!! جای همگی خالی، بسیار خوش گذشت. از همه کسانی که در این بزرگ ما رو یاری کردن صمیمانه سپاسگذارم!!!

پی نوشت: دقیقا نمی دونم چرا ولی ماه رمضان امسال خیلی خوب بود.