Mahdi

man ye zarre ba tarkibe besyar bishtar moshgel daram. yani ghablan chejoori boode? yani masalan ghablan bishtar boode amma alan besyar bishtare? vali kheili intori jomle dorost dar namid. masalan jomleye

ghablan bishtar ood misoozondam

daghighan moghabele jomleye

in roozha besyar bishtar ood misoozanam

nist. be nazarae man besyar bishtar tarkibe gharibie.

گمونم “بیشتر” صفت تفصیلیه و “بسیار” قید این صفت. صفت تفصیلیه یعنی این که یه فصل و تمییزی قائل می‌شه بین الآن و زمان گذشته و “بسیار” هم این‌جا می‌شه صفت برای این فاصله‌ای که بین این دو وضعیت زمانی وجود داره. در واقع کلمه‌ای که مقایسه بین زمان حاضر و زمان گذشته رو برقرار می‌کنه “بیشتر”ه و اگه می‌خوای از این جمله‌ای که گفته شده یه جمله اخباری در مورد گذشته برداشت کنی، باید “بیشتر” رو حذف کنی (و البته به همراه کلمه وابسته‌ش که “بسیار” باشه)؛ یعنی جمله‌ای که در مورد گذشته استنباط می‌شه فقط اینه که “قبلاً عود می‌سوزوندم.”؛

@ amin : Gofte bud ke biad bicharei , nagofte bud ? :p

alan besyar bishtar bichareh am.

@bahar: man ham hamin ro migam. mahdi dar morede gozashte dare mige:

ghablan ood misoozondam

dar morede alan mige:

in roozha BESYAR BISHTAR ood misoozonam

ehsas nemikoni ke ye jump e ziadi to in jomle ast. yani pas kei bishtar ood misoozonde? ghablan ke faghat misoozonde alanam ke besyar bishtar misoozone. man ehsas mikonam mahdi dare ye chizi ro ghayem mikone. kolan intori ke man migiram ye shekastegi too in jomle hast. ye jaye kaar milange.

:به امین
اولاً، هیچ دلیلی وجود نداره برای این که عود سوزوندن یه روند پیوسته داشته بوده باشه. ممکنه یه اتفاقی تو زندگی مهدی افتاده باشه که باعث به وجود اومدن یه «جامپ»ی تو مقدار عودی که می‌سوزونه شده باشه؛
ثانیاً، بر فرض وجود روند پیوسته، دقت کن که مهدی در مورد گذشته هیچ حرفی نزده. اون جمله «قبلاً عود می‌سوزوندم» رو مهدی نگفته، صرفاً از ظاهر جمله استنباط می‌شه (در نتیجه جملات مربوط به حالات بینابینی هم می‌تونن استنباط بشن). مهدی در مورد زمانی که عود نمی‌سوزونده، وقتی که شروع کرده به عود سوزوندن، گذشته‌ای که توش عود می‌سوزونده و روند افزایشی عود سوزوندنش تا رسیدن به الآن، که بسیار بیشتر عود می‌سوزونه، ساکته

کلاً ترجیح داده یه اطلاعات مبهمی از الآن بده و حدس زدن اتفاقاتی رو که تو گذشته افتاده به تخیل و فراست خواننده واگذار کنه. ظاهراً شناخت خوبی از مخاطباش داشته

اتّفاقاً من هم این روزها بسیار بیشتر عود می‌شنوم. انگار شده وسیله‌ای برای ارتباط، برای مرور خاطرات، برای ایجاد حس حضور… ـ

@mahdi
ye khordasho gozashtam inja: http://www.megaupload.com/?d=Q6ZLAZF2

baghiyasham ke khodet shenidi!

@bahar:
man daghighan donbale hamin ettefagham. mikham ino begam ke adam dar halate aaddi faghat mige:

in rooz ha bihstar ood misozoonam,

nemige

in roozha besyar bishtar ood misoozoonam

shayad khode mahdi ham motevajehe in ghazie nabashe (osoolan mahdi kollan motevajeh nist, ino bara ettelaate omoomi goftam ke bedooni farda too zendegi be moshgel bar nakhori -;)) amma inke bejaye bishtar az besyar bishtar estefade karde shayad beshe natije gereft ke dare az ye chizi sarfe nazar mikone. be nazare man tahtoosho darar.

ettefaghan ba inja harfet ke migi dar morede gozashte sohbat nakarde movafegh nistam. chon daghighan badesh mige ke ood shode vasilehee baraye moroore khaterat. albate shayad ham besyar bishtar soozoondane ood shode vasilehee baraye moroore khaterart. yani shayad sozoondane aadi ood kheili be kar nemiomade majboor shode besyar bishtar besoozoone.

ino amma ghabool daram ke mobham harf zade. kollan yeki az khosoosiate sohbat jeff hamine. meslahash ham ziade. mitooni az mahdi cheragh ya sara kherad beporsi. masalan estefade az “ya” va “amma” be jaye noghte dar akhare jomle.

شما چرا هی موضعتو عوض می‌کنی داداش من؟! اول می‌گی که با اصل ترکیب «بسیار بیشتر» مشکل داری؛ بعد که در مورد خود ترکیب صحبت می‌کنیم می‌گی به نظرت یه شکستگی‌ای تو جمله هست؛ بعد که من می‌گم که اصلاً جمله فقط در مورد زمان حاله و گسستگی معنایی نداره توش، می‌گی من دنبال اون اتفاقه تو گذشته‌م. بالاخره مشکل اصلی چیه؟

در مورد ته و تو در آوردن هم، من از اون‌جایی که خودم در ته و توی قضیه به سر می‌برم و دارم هوای اون‌جا رو مثل بخارات عود استنشاق می‌کنم، خیلی نیازی به اطلاعات اضافی نیست؛

در مورد پاراگراف آخرم من فقط یه توضیح بدم، اونم این که اون «یا» ی خالی نبود و «یا اینکه» بود (وقتی یه کسی نوشته‌هاش این‌جوریه که میاد یه خط می‌نویسه بعد دو نفر هشتاد خط کامنت در تفسیر و تشریح اون یه خطش می‌ذارن از شما انتظار می‌ره که روی تک‌تک کلماتش بیشتر از اینا دقت کنی!) و کلاً هم فکر کنم شما باید این برداشت‌های قدیمی رو در مورد این که جملات باید با نقطه تموم شن دور بریزی! :دی

man bazam migam. in tarkibe besyar bishtar tarkibe gharibie. hamintori estefade nemishe. dalili hast ke be kaar miad.

khob namardie dige. to har rooz dari ba mahdi sohbat mikoni man inja too officam neshestam bayad az hamin ye jomle tah tooye ghazie ro dar biaram. khob nemishe dige.

aslan khode to be mahdi in tarkibe besyar bishtar ro yad nadadi?

نفرمایین! ما تلمّذ می‌کنیم در محضرشون!؛